Blog Image

Achtergelaten bagage

Zaventem, 22 maart 2016

Onze angsten houden ons binnen.
We sluiten onszelf op in een gevangenis waarvan we zelf cipier zijn.
De deur staat wagenwijd open.
Brussel is een open deur.
Altijd al geweest.

Laat jezelf meetrekken in de bekommernissen van 22 maart, zoom mee in op de mensen in en rond de luchthaven. En vooral... Kom te weten hoe men omgaat met achtergelaten bagage.

Boekborrel 17/09/2017

Voorstelling 17-09 Posted on Fri, August 11, 2017 23:25:22

Leslie Hubrechts is net bevallen van haar eerste boek: 21,5cm groot, weegt 272g. Spruit en moeder stellen het goed.
Boekborrel op 17 september in Aalst, iedereen welkom.
Brasserie Qarfa, Stationsstraat 13.



MAANDAG OP QMUSIC

Voorpublicatie Posted on Fri, August 04, 2017 16:52:37

Voor de vroege vogels of wie speciaal de wekker wil zetten: Maandagochtend om 6u20 kan je mij horen op radiozender Qmusic. Tijdens het ochtendprogramma van Elias Smekens.



Leslie leest voor: Mila…

Voorpublicatie Posted on Fri, July 28, 2017 17:50:26

https://youtube.com/watch?v=2COfJ-v3gec%3Fecver%3D2



TEASER

Voorpublicatie Posted on Mon, July 10, 2017 23:48:16

Gerrit

Ik
kom thuis en hij is daar. Ik ga slapen en hij is daar. Ik eet of
drink iets en hij is daar. Hij is altijd daar, onze pa.

Hij
ligt in een ziekenhuisbed in de living. Gewoon te liggen. Herstellend
van een zoveelste operatie. Hopelijk hebben ze deze keer wel alles
kunnen wegsnijden. Dan kan hij binnenkort weer gaan wandelen om te
ventileren. Nu ligt hij daar de hele dag te mompelen en te grommen.
Van het moment waarop ik binnenkom tot het moment waarop ik de deur
uitga. Waarschijnlijk kan hij niet goed om met mijn levens-stijl.

Ons
ma beweert dat het is omdat onze pa ouderwets is. Jonge mannen moeten
carrière maken of een stiel leren, ad-vocaat of bouwvakker worden.
Ze moeten iets mannelijks doen. Geen vrouwenwerk. En ze mogen zeker
niet met andere mannen uitgaan. ‘Vuil manieren’ noemt ons ma dat.

Ik
trek mijn das uit en ontknoop mijn hemd. Mijn schoenen zet ik netjes
naast de deur. Stilletjesaan voel ik mijn karakter weer in mijn lijf
bruisen. Alleen op mijn kamer herken ik mezelf in de spiegel.

Onze
pa zucht. Dat kan hij echt goed. Zuchten. Hij zegt amper twee woorden
tegen mij, maar hij schrijft wel alles op.

Hij
heeft een soort van dagboek en daarin noteert hij alles wat ik doe.
Of wat ik volgens hem verkeerd doe. Hij zit vol opgekropte gevoelens.
Vorige week zat hij zelfs met zijn pen door het papier.

Soms
heb ik zin om hem dooreen te schudden, om een dansje te doen voor
hem… Soms wou ik dat hij toch eens iets zou zeggen, mij eens de les
zou spellen, een echte vader zou zijn voor mij.

#isoneedtogetmyownplace
#neveralone



Sneak peek

Voorpublicatie Posted on Fri, June 30, 2017 11:55:45


Lana

Op
van de zenuwen… Bloednerveus. Ben nog nooit zo nerveus geweest.
Twee uur heeft het geduurd om mij op te tutten, wat ik niet gewoon
ben. Het zou zonde zijn om nu van pure zenuwen al mijn haren uit mijn
hoofd te trekken, de nagels van mijn vingers te bijten of de
naaldhakken van onder mijn voeten te trappelen.

Naaldhakken,
hoe kwam ik er ook bij om hakken aan te doen? Omdat ik er elke dag op
het werk bij loop in gemakkelijke schoenen en een veel te grote
fluogele jas… Dit is net iets eleganter.

Ik
flip de zonneklep van de auto om, schuif het spiegeltje open en krul
mijn lippen zodat mijn tanden blootliggen. Geen lippenstift of
spinazie tussen mijn tanden? Check.

Ik
moet kalm worden… Ademen… Rustig. In en uit, in en uit. Fuck,
laat maar. Gewoon uitstappen. Ervoor gaan.

‘Hallo,
ik ben die rare trien die altijd hopeloos nerveus naar jou staat te
lachen als je uit het vliegtuig stapt. Ik ben die griet waar jij dan
altijd naar knipoogt.

Meer
ben ik eigenlijk niet.

Ik
ben vooral niet de vrouw op de foto die je in je portefeuille
bewaart. Ik ben vooral niet de vrouw waar jij van kan houden, waar
jij voor zou kiezen.

Maar
ik ben wel degene die je intrigeert, die je prikkelt en plaagt en die
door je hoofd spookt.

Waarover
zouden we praten? Zullen we praten? Meer dan beleefdheden hebben wij
nog niet uitgewisseld.

Zou
je dat vaker doen? Een vrouw een envelop in de handen toestoppen met
kamernummer erop en de sleutelkaart erin? Is het cliché waar? Heb je
een schatje in ieder stadje? Ben ik letterlijk en figuurlijk een
nummertje voor jou?

Je
hebt wel lef. Dat moet ik toegeven. Gewoon het ‘waar en wanneer’ in
mijn handen leggen. Verdomd sexy.

En
ik sta hier toch maar… helemaal week in de knieën. Eén stom –
redelijk seksistisch – briefje en ik spurt naar huis om te waxen,
mijn tanden te poetsen, een lingeriesetje boven te halen…

Ik
sta hier. Starend naar het Sheraton-logo. Ergens tussen droom en
werkelijkheid. Ik sta letterlijk tussen de ingang van mijn werk en de
ingang van mijn fantasie.

Fucking
spannend!’



Voorintekenen

Voorstelling 17-09 Posted on Sat, June 17, 2017 12:16:38


Wij reserveren een gesigneerd exemplaar voor u aan het voordeeltarief van 20 euro:

* indien u het boek ophaalt tijdens de voorstelling, op 17 september 2017 in brasserie Qarfa, Stationsstraat 13, Aalst – doorlopend vanaf 13u tot 17u.;

* indien u het boek ophaalt bij de auteur, na afspraak.

U betaalt 25 euro indien u het boek gesigneerd en wel wil toegestuurd krijgen via de post.

Achtergelaten bagage zal ook verkrijgbaar zijn in de boekhandel vanaf 18 september 2017 aan 22 euro.

Wie gebruik maakt van de voorintekening krijgt er gratis het ebook bij (na 18 september) en per voorintekening storten wij 1 euro door aan het Rode Kruis.

Voorintekenen kan tot en met 31 augustus 2017, door een mailtje te sturen naar achtergelatenbagage@inter-actief.be (vergeet ons ook uw naam en voornaam, adres en telefoon niet mee te delen) en storting van 20 of 25 euro op dit rekeningnummer:

Uitgeverij vzw de Scriptomanen

BE 43 0016 9362 0101

BIC GEBABEBB

Meerdere exemplaren bestellen kan uiteraard ook.

Alvast bedankt en tot binnenkort!